احمد بن محمد ميبدى

240

خلاصه تفسير ادبى و عرفانى قرآن مجيد بفارسى از كشف الاسرار ( فارسى )

نعمت خدا بر شما ، هنگامى كه گروهى قصد دست‌اندازى بسوى شما داشتند و خداوند دستهاى آنان را از شما بازداشت و از خشم خدا بترسيد و تقوى پيشه كنيد و مؤمنان بايد به خدا توكّل كنند . 12 - وَ لَقَدْ أَخَذَ اللَّهُ مِيثاقَ بَنِي إِسْرائِيلَ وَ بَعَثْنا مِنْهُمُ اثْنَيْ عَشَرَ نَقِيباً وَ قالَ اللَّهُ إِنِّي مَعَكُمْ لَئِنْ أَقَمْتُمُ الصَّلاةَ وَ آتَيْتُمُ الزَّكاةَ وَ آمَنْتُمْ بِرُسُلِي وَ عَزَّرْتُمُوهُمْ وَ أَقْرَضْتُمُ اللَّهَ قَرْضاً حَسَناً لَأُكَفِّرَنَّ عَنْكُمْ سَيِّئاتِكُمْ وَ لَأُدْخِلَنَّكُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ فَمَنْ كَفَرَ بَعْدَ ذلِكَ مِنْكُمْ فَقَدْ ضَلَّ سَواءَ السَّبِيلِ . خداوند از فرزندان يعقوب پيمان گرفت ( و فرمود ) از آنها 12 نقيب برانگيختيم ، و من با شما هستم ( و شما را يارى مىكنم و نگاه مىدارم ) به شرطى كه نماز بگزاريد و زكات دهيد و به رسولان من ايمان آوريد و آنان را يارى دهيد و خداى را وامى نيكو دهيد ، ( در اين صورت ) بديهاى شما را ناپيدا كنم و شما را به بهشتهائى وارد كنم كه آبها از زير درختان آن روان است ، پس هركس از شما بعد ازين كافر شود از راه به در رفته و گمراه شده است . 13 - فَبِما نَقْضِهِمْ مِيثاقَهُمْ لَعَنَّاهُمْ وَ جَعَلْنا قُلُوبَهُمْ قاسِيَةً يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ عَنْ مَواضِعِهِ وَ نَسُوا حَظًّا مِمَّا ذُكِّرُوا بِهِ وَ لا تَزالُ تَطَّلِعُ عَلى خائِنَةٍ مِنْهُمْ إِلَّا قَلِيلًا مِنْهُمْ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَ اصْفَحْ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ . پس به سبب شكستن پيمان ، بر آنها لعنت فرستاديم ( مسخ كرديم ) و دلهاشان را سخت گردانيديم ، كه سخنان ( راجع به بعثت محمّد ) را تحريف كردند و از معنى و جاى خود برگردانيدند و بهرهء خويش را از آنچه به آنها پند داده بودند فراموش كردند ! و تو اى محمّد پيوسته از خيانت آنها آگاهى مگر شمار اندكى از آنها ، پس آنان را عفو كن و از ايشان درگذر كه خداوند نيكوكاران را دوست دارد . 14 - وَ مِنَ الَّذِينَ قالُوا إِنَّا نَصارى أَخَذْنا مِيثاقَهُمْ فَنَسُوا حَظًّا مِمَّا ذُكِّرُوا بِهِ فَأَغْرَيْنا بَيْنَهُمُ الْعَداوَةَ وَ الْبَغْضاءَ إِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ وَ سَوْفَ يُنَبِّئُهُمُ اللَّهُ بِما كانُوا يَصْنَعُونَ . از آن گروه كه گفتند : ما نصارى هستيم ، ما از ايشان پيمان بستديم ، ليكن بهرهء خويش از پندها كه به ايشان داده شده بود بگذاشتند و فراموش كردند ! پس ما هم ميان آنها دشمنى و خشمناكى تا روز رستاخيز برانگيختيم و برآغاليديم و به زودى خداوند آنها را به كارهائى كه امروز مىكنند خبر خواهد داد « 1 » ( تفسير ادبى و عرفانى ) 7 - وَ اذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ . آيه . خداوند در اين آيت مؤمنان را مىنوازد و دو چيز به ايشان ياد مىدهد ، يكى نعمت كه بر آنها ريخت ، ديگر پيمان كه با ايشان بست ، نعمت دل گشادن است و چراغ آشنائى در دل افروختن و دل را خلعت معرفت پوشانيدن و اين نعمت همان است كه فرمود اگر شكر آن كنيد بر آن افزايم . اما پيمان مىگويد : ياد داريد پيمانى كه پذيرفتيد و امر و نهى كه برداشتيد ، بارى كه هفت آسمان و زمين داشتن برنيارستند و پذيرفتن نتوانستند ، شما دليرى

--> ( 1 ) خواننده با اطلاع و آگاه از اوضاع جهان از مراجعه به كتابهاى تاريخ جهانى درمىيابد كه ملت نصارى و امت مسيح ، از پيدايش دين اسلام ببعد پيوسته باهم در جنگ و جدال و خون‌ريزى و دشمنى بوده و هستند و اين رقابت و ضديت و دسته‌بندى و جنگهاى همگانى كه دامن غير آنها را نيز مىگيرد تا روز قيامت در ميان آنان باقى است ! و براى بزرگى كلام خداوند و معجزهء قرآن همين بس كه از پنج قرن تا امروز پيوسته ميان كشورهاى مسيحى و امت عيسى جنگ و خون‌ريزى است و متأسفانه دامن‌گير بىگناهان نيز شده است . ( نگارنده )